Twee weken Beijing, Shangai en Xi’an: de reistips voor Beijing

[:nl]City_Trip_Beijing_China_Dirt_Market

In twee weken ‘even’ China zien, het klinkt als een flinke kluif en toch hebben we een aardig deel gezien. De belangrijkste les die we op deze reis hebben geleerd is van alles te genieten: het uitzicht, het eten, de kleuren, de mensen. Het is echt zó anders dan hier! Ik heb nog nooit zo lekker gegeten als in China en ik heb me geen enkel moment onveilig of ongemakkelijk gevoeld. Met liefde ga ik terug naar dit prachtige land om er meer van te zien, al vind ik nogmaals Beijing verkennen ook totaal geen straf.

Het veelzijdige Beijing: overnachten in de hutong

Beijing vond ik werkelijk prachtig. Wij boekten voor vertrek voor de volle twee weken een hostel (Beijing Leo Courtyard) middenin de hutong (traditionele woonwijk, zie Wikipedia) in Beijing zodat we in elk geval een uitvalsbasis hadden tijdens onze reis. We keken een beetje vreemd op toen de taxi ons afzette bij een onverharde straat die vol stond met karretjes vol eten en drommen met Chinezen. “Zitten we wel goed?” Ja, we zaten goed en het is heerlijk om een hotel te hebben in een gebied waar je daadwerkelijk iets van het Chinese leven meekrijgt. Beijing biedt dat volop met de kleine hostels in de hutongs. Het voordeel is dat je elke paar meter vers bereid en heerlijk eten kan halen op elk tijdstip van de dag. Met een rasechte hongerlap als ik is dat een uitkomst! Na een paar dagen voelde de hutong echt als thuiskomen. Als je niet perse gehecht bent aan enorme luxe en met een simpele hotelkamer goed uit de voeten kan is dit een aanrader.

City_Trip_Beijing_China_Food_Market

Toeristische attracties in Beijing

Laten we eerlijk zijn, de hoeveelheid attracties die Beijing biedt kan je gaan duizelen. Ook wij hebben keuzes moeten maken om het een beetje leuk te maken. Een paar spots staan wat mij betreft voor iedereen op de must-see lijst. Het bezoeken van minimaal één tempel hoort er natuurlijk bij en de Yonghetempel (of Lamatempel) is er een om niet over te slaan. Daarnaast zijn de Verboden Stad, het Zomerpaleis, de Chinese Muur en de Tempel van de Hemel zijn absolute aanraders. De avondmarkt in het centrum van Beijing, waar de meest bijzondere etenswaren te vinden zijn, is ook een heel leuk uitstapje. Voor fotografieliefhebbers is Beijing een heerlijke stad, overal zijn prachtige kleuren en contrasten te fotograferen. Daarnaast wordt je er als westerling zo uitgepikt om mee op de foto te gaan, gebruik deze gelegenheid om zelf foto’s van Chinezen te maken als je dat leuk vindt. Wij hebben bijvoorbeeld in ruil voor een foto met ons, een foto van twee oudere stellen in klederdracht mogen maken.

Fietstocht door Beijing

Een van de leukste dingen die we in China hebben gedaan is een fiets huren om Beijing verkennen. Uiteraard helpt het dat we met 30 graden en volle zon de stad konden verkennen, maar ook met minder weer is het erg leuk omdat je veel meer van de stad meekrijgt dan wanneer je met de metro reist (wat trouwens heel goed te doen is!). Met een kaart, een huurfiets en droog weer heb je een fantastische dag. Het huren van een fiets kost weinig en kan bij talloze winkeltjes die fietsenverhuur als side-business hebben. De fietsen zijn over het algemeen redelijk, maar verwacht er niet teveel van. Het fietsen door Beijing is erg goed te doen. Kijk uit voor bussen die over de fietspaden heen moeten om bij de bushalte te komen. Verder houdt niks je tegen om de stad te verkennen op de fiets en het echte leven van Beijing mee te maken. Wij hebben ervoor gekozen om een route richting de Bell Tower en Drum Tower, enkele tempels, de Dirt Market, Jing Shan Park met de Witte Dagoba en een theehuis te nemen waardoor we een gevarieerde dag hadden zonder dat deze te volgepland zat. Aangezien Beijing talloze attracties te bieden heeft is het niet moeilijk om met leuke fietsroutes te komen, maar eerder om te besluiten wat je niet gaat doen!

City_Trip_Beijing_China_Great_Wall_View

De Chinese Muur

Wanneer je in Beijing bent moet je bijna wel naar de Chinese Muur! Er worden talloze tours aangeboden bij kleine toerismebureaus en bij hotels, daarnaast is de afstand van Beijing tot begaanbare stukken op de muur best te overzien. Het is voor mij een van de meest indrukwekkende bouwwerken die ik ooit heb gezien en de omliggende natuur is adembenemend. Wij hebben deze tour bij het hotel geboekt waar ons werd beloofd dat we een rustig stuk van de Chinese Muur zouden gaan bezoeken. Een van de bekendere delen van de Muur is de Badaling Pass waar het prachtig is, maar ook vrij druk. Wij zijn via de Pass of Emperor Li Zi Cheng de Chinese Muur opgegaan wat minder goed begaanbaar is en toentertijd (mei 2012) nog niet erg toeristisch. Sterker nog, op het moment dat wij daar de muur opgingen waren de enige anderen de mensen met wie we de tour ondernamen. De rust en ruimte zijn dan in al hun glorie te bewonderen en het uitzicht geeft een enorm gevoel van sereniteit. Het boeken van een ‘Secret Wall Tour’ heeft wel degelijk voordelen als je niet zo te porren bent voor de drukke en toeristische trekpleisters.

Aanraders toeristische attracties

Tianmen Square

Dirt Market

Lamatempel

Food Market (Donghuamen Night Market & Wangfujing Snack Street)

Verboden Stad

Pekingeend eten bij Quanjude

Drumtoren en Beltoren

Chinese Muur via Emperor Li Zi Cheng Pass

Traditionele theeceremonie

Tempel van de Hemel (ga op tijd om in het park allerlei mensen te zien dansen, tai chi te oefenen en bij elkaar te komen)

Zomerpaleis

Danitsja Koster[:]

ADHDvrouw: Keuzes en prioriteiten

[:nl]

Geplaatst op 8 oktober 2014

poetsen

Het maken van keuzes en naleven van mijn zelf-bepaalde prioriteiten is al zo lang ik me kan herinneren een uitdaging. Ik schud met gemak een lijstje met zinnige prio’s uit mijn mouw hoor, maar me er daadwerkelijk naar gedragen blijft toch best een gedoe. Ik moet dan keuzes maken en daar ben ik niet zo goed in. Sterker nog, ik heb er eigenlijk een hekel aan. Want waarom kan niet alles gezellig tegelijk? Ik loop wel een stapje harder, dan doen we alles lekker wel. Ja, daar is dus precies de valkuil. Tientallen ballen in de lucht kunnen houden omdat ik me continue een slag in de rondte ren, dat gaat natuurlijk een keer mis!

Erkennen is stap één, toch?

Gelukkig gaat het dit keer niet mis. Ik zie namelijk nu al aankomen dat ik dingen niet ga redden omdat het teveel is en ik me te lang heb overladen met alles tegelijk door geen duidelijke keuzes te maken. Ik heb, naast een aantal projecten waar ik mee bezig ben en een fulltime baan, een pittige freelance klus en ik ben net begonnen met een cursus. De twee laatste zaken zullen me de komende 9 tot 12 maanden goed bezig houden dus het is tijd de agenda iets op te schonen. Anders heb ik simpelweg geen tijd om te slapen en dat lijkt me niet heel erg gezond. Ik erken dat ik niet altijd alles tegelijk kan doen puur gebaseerd op een hoog werktempo, soms moeten dingen wijken voor zaken die belangrijker zijn. Helemaal niet zo leuk en gezellig…

Stap twee is mensen teleurstellen

Ja, zo zie ik dat echt. Het aangeven dat ik me minder of niet meer kan inzetten voor een project of organisatie voelt alsof ik mensen zwaar teleurstel omdat ze stiekem tot in lengte van dagen op mij hebben gerekend. Dat is misschien helemaal niet zo of de mensen snappen heel goed waarom ik een keuze moet maken, het blijft voor mij verdomd lastig. Ik bemoei me graag tegen dingen aan en ik vind heel veel leuk, afscheid nemen van een project omdat iets anders voor gaat (en het project dus nog niet af is) blijft voor mij een vervelend gedoe. Toch is het belangrijk om deze teleurstelling op tijd te communiceren zodat ik mensen niet op een cruciaal moment moet teleurstellen. Dat probeer ik mezelf nu voor te houden.

Voorkomen is stap drie

Geheel volgens het prototype van de ADHD’er kan ik vrij impulsief en vol enthousiasme me storten op nieuwe projecten. Dat lijkt me dan leuk, een goede ervaring en de tijd haal ik nog wel ergens vandaan. Dit gaat natuurlijk niet altijd zo soepel en optimistisch zoals ik dat van te voren bedenk. Nu ik me moet concentreren op een goedbetaalde freelance functie naast mijn veertigurige werkweek en ik een cursus ben begonnen die ik zeker moet gaan afmaken van mezelf, is het tijd om te gaan strepen. Niet voor eventjes, maar eigenlijk definitief. Natuurlijk is het leuk om als freelancer en vrijwilliger bezig te blijven, maar wanneer dat betekent dat de mensen die eigenlijk op nummero uno moeten staan achteraan kunnen aansluiten is het tijd voor actie. Ik heb besloten mijn eigen sites op een wat lager pitje te zetten en me voornamelijk met de online communicatie van ADHDvrouw bezig te houden. Als ik me daarop focus naast mijn werk, freelance werk en cursus, kan ik veel beter mijn tijd indelen om met de lieve mensen om mij heen wat af te spreken. Dat zullen mijn man, familie en beste vriendjes vast wel waarderen. Daar hou ik me nu maar even aan vast!

Danitsja Koster

Geplaatst op ADHDvrouw

[:]

[:nl]ADHDer.nl: Beeld over ADHD verandert in de wetenschap[:]

[:nl]Geplaatst op 4 oktober 2013

Dat het beeld over ADHD de laatste jaren is verandert, dat is wel duidelijk. Behandelwijzen, symptomen en oorzaken van de aandoening zijn in de loop der jaren aangepast, anders benadert en van naam verandert. Zelfs het woord ‘aandoening’ is tegenwoordig niet meer de juiste manier om ADHD te beschrijven. Er is veel gebeurt sinds Minimal Brain Damage in 1947 haar intrede deed (vroegere benaming van gedragsproblemen vergelijkbaar met ADHD).

Congres ‘Dit is ADHD’

Op 28 oktober zal het congres ‘Dit is ADHD’ in Utrecht plaatsvinden wat zich richt op de wetenschappelijke, psychologische en medische veranderingen ten aanzien van ADHD. Het congres is gericht op wetenschappers, psychologen en andere professionals die met kinderen en jongeren met ADHD werken. De focus ligt op nieuwe ontwikkelingen en inzichten uit de medische en wetenschappelijke wereld.

Discussie over ADHD

Kijkend naar het programma lijkt het een gevarieerde en interessante dag te gaan worden waar leken en ADHD’ers zelf ook wat uit kunnen halen. De entree zal voor de meeste mensen iets te prijzig zijn om voor de gezelligheid heen te gaan dus op basis van het gepubliceerde programma wil ik wat onderdelen uitlichten. Want het lijkt erop dat een aantal fel bediscussieerde onderwerpen tijdens het congres aan bod zullen komen welke voor spannende conclusies kunnen gaan zorgen.

Neurologie en ADHD

Het programma is grofweg in te delen in een deel over de oorzaken en aanwijzers van ADHD die in de hersenen te vinden zijn en methoden om ADHD te kunnen behandelen. In het eerste deel van de dag wordt de indeling van subtypen van ADHD besproken en wordt er gekeken naar de ontwikkeling van neuro imaging technieken die de circuits in de hersenen kunnen bekijken die geassocieerd worden met ADHD. Deze techniek zou een mogelijke doorbraak kunnen betekenen in een meer persoonlijke benadering van het behandelen van ADHD en het bestaansrecht van ADHD. Want er zijn nog steeds voldoende mensen die niet geloven dat het bestaat of de ernst ervan in willen zien. Ook is er ruimte voor een update over de huidige kennis van ADHD in relatie tot onder andere DSM V (psychologisch handboek). Daarnaast is er een lezing gewijd aan executief functioneren in relatie tot de hersenen bij ADHD, wat onder andere plannen en bijsturen inhoudt. Dit kan een duidelijk beeld schetsen van de moeilijkheden waar veel ADHD’ers mee kampen en hoe dat neurologisch in elkaar steekt.

Behandelmethoden ADHD

Naast de huidige stand van de ontwikkeling van neuro imaging en de neurologische kant van ADHD ben ik ook heel benieuwd naar de verschillende presentaties over behandelmethoden bij ADHD. Methoden als neurofeedback, coaching bij plannen, cogmed training, functietraining met behulp van een computerspel en persoonlijk begeleiden komen aan bod. Nu ben ik in de veronderstelling dat elke ADHD’er andere behoeften en moeilijkheden heeft dus ook baat zal hebben bij andere behandelwijzen. Het kan zeer interessant zijn om in kaart te brengen welke methoden bij welke behoeften passen om zo de problematiek van een ADHD’er doelgericht aan te kunnen pakken door een of meerdere therapie- en coachingmethoden aan te wenden.

Beeldvorming ADHD veranderd

Kortom, dit congres kan wat verklarende beelden schetsen en spannende conclusies opleveren. Ik ben vooral heel benieuwd of de bevindingen van deze lezingen en discussies worden gepubliceerd zodat de bevindingen van wetenschappers en onderzoekers gespecialiseerd in neurologie, psychologie en ADHD voor het grote publiek beschikbaar zijn en kunnen bijdragen aan de brede en hopelijk kloppende beeldvorming. Het is alvast een prettig idee dat zowel kinderen als volwassenen met ADHD aan bod zullen komen, op deze manier komt het met de beeldvorming en het wetenschappelijk inzicht rondom ADHD uiteindelijk wel goed.

Danitsja Koster

Geplaatst op ADHDer.nl[:]

[:nl]ADHDer.nl: Reactie op ‘Etiketkinderen’ van Zembla[:]

[:nl]Geplaatst op 19 april 2013

ADHD_Etiket_Reactie_Zembla_EtiketkinderenGisteravond heeft Zembla een documentaire uitgezonden over de problematiek rondom kinderen met een etiket als ADHD. Door iemand uit mijn omgeving werd ik gewezen op de documentaire die zelf de conclusie had getrokken dat een meester voor de klas, de terugkeer van de ambachtsschool en het schrappen van Ritalin deze problemen (grotendeels) zal oplossen. Voordat ik de documentaire ging kijken was ik al sceptisch doordat vaak de onjuiste beeldvorming rond onder andere ADHD in de media wordt bevestigd en onderstreept. Daar kwam bovenop dat deze persoon uit mijn omgeving de uitzending aangreep om deze incorrect beeldvorming, in mijn beleving, te bevestigen. Toch heb ik de uitzending bekeken en heb ik wat kritische punten over het beeld wat wordt geschetst. Ik ben heel benieuwd naar jullie reacties op de documentaire van Zembla.

Incorrect beeld van ADHD

Het beeld wat wordt geschetst in deze documentaire onderbouwd de onterechte aanname dat druk zijn het enige of voornaamste symptoom van ADHD is, dat kinderen met een diagnose alleen maar worden volgestopt met pillen en er ligt onterecht een focus op beweeglijke jongens wat erg weinig met de werkelijkheid van ADHD te maken heeft. Daarnaast wordt een etiket als iets verschrikkelijks gezien, terwijl heel veel mensen die een diagnose krijgen aangeven eindelijk te begrijpen waar hun kracht ligt en aan de slag te kunnen met hun grillen. Met of zonder medicatie, therapie of coaching. De frase ‘er ging een wereld voor me open’ heb ik meermaals gehoord. Daarnaast mis ik de aandacht voor het feit dat ADHD niet magisch verdwijnt in de puberteit en het daarmee onterecht het beeld in stand houdt dat ADHD alleen bij kinderen (en voornamelijk bij jongens) voorkomt. Dat is gewoon niet waar.

Steun en begrip voor ADHD

Natuurlijk lopen er genoeg mensen rond met een onterechte of niet kloppende diagnose. En natuurlijk lopen er genoeg mensen rond met ADHD die prima zelfstandig kunnen functioneren. Maar er zijn ook genoeg mensen die wel sturing, coaching, therapie of medicatie nodig hebben om hun leven op de rit te krijgen. Daarnaast is een diagnose niet perse een negatief etiket of geeft het de boodschap dat er iets mis met je is, dat ligt volledig aan hoe het kind en zijn/haar omgeving daarmee omgaat. Het is altijd goed om kritisch te kijken naar de hoeveelheid diagnoses en hoe de omgeving van kinderen bijdraagt aan hun ontwikkeling, maar dit is wel een bijzondere verzameling van negatieve verhalen.

ADHD in het verdomhoekje

Iedereen mag natuurlijk zijn eigen mening hebben, maar het onterecht bagatelliseren van ADHD en de bijbehorende symptomen is een klap in het gezicht van iedereen die zelf of in de omgeving te maken heeft met ADHD. De ontkenning van deze aandoening omdat mensen er onvoldoende vanaf weten of een onvolledig beeld hebben van wat het inhoudt is een enorm negatieve invloed in het aanbieden van sturing en hulp die vervolgens niet werkt. Niet iedereen heeft therapie of hulp nodig, maar de mensen die daar wel baat bij hebben verdienen het niet door dergelijke docu’s en uitspraken verder in het verdomhoekje te worden gedrukt.

Acceptactie ADHD

Als ik zie hoeveel mensen deze site bezoeken, reacties achterlaten en zich aanbieden om een blog te schrijven over zowel de positieve als negatieve ervaringen met ADHD, diagnostisering en de keuze voor of tegen therapie, coaching en medicatie merk ik dat er meer mensen zijn die problemen ondervinden in het krijgen van de juiste hulp en acceptatie dan veel mensen zich realiseren. Overdiagnostisering is zeker een probleem, maar het is geen reden om ADHD bij de enkeltjes af te hakken. Hetzelfde geldt voor dyslexie en vele andere aandoeningen waar mensen echt mee kampen.

Problemen in diagnostiek, niet in diagnose

Kritisch kijken naar de diagnostiek is zeker belangrijk, maar erkenning voor aandoeningen zou al een enorm verschil maken in de hulp die mensen dan nog nodig hebben met een aandoening. Kijk maar eens op deze site en zie het verschil in hoe mensen omgaan met hun ADHD gerelateerde klachten en wat voor een verschil steun en begrip voor hun problemen uitmaakt. Ik vind deze uitzending te veel onterechte aannames over ADHD in stand houden en onvrede over therapeuten en scholen onterecht op de aandoening afschuiven. Als de overdiagnostisering een probleem is moet dat worden aangepakt, en niet een aandoening worden gebagatelliseerd. Ik vind de documentaire te eenzijdig en het draagt geen werkbare of zinnige oplossingen aan omdat het probleem niet juist wordt gedefinieerd.

De documentaire van Zembla vindt je hier.

Danitsja Koster

Geplaatst op ADHDer.nl[:]

[:nl]ADHDer.nl: Leven zonder gist, suiker en koemelk[:]

[:nl]Geplaatst op 2 januari 2013

ADHD_Dieet_zonder_gist_koemelk_suiker_water_flessen_koolzuurHet leven met een strikt dieet heeft de afgelopen maanden z’n vruchten afgeworpen en frustraties opgebouwd. Door voedingsintolerantie voor onder meer gist en koemelk ben ik op een streng dieet gegaan onder begeleiding van een biologische arts. Na jarenlang met klachten als buikpijn, misselijkheid en vermoeidheid te hebben gelopen werd ik eindelijk echt geholpen met mijn klachten. Het is zwaar, maar mensen die elke dag met vergelijkbare klachten lopen zien de meerwaarde van het dieet makkelijk in. Hierbij een kort overzichtje van wat ik ondertussen achter de rug heb.

De afgelopen tien jaar heb ik elke dag te kampen gehad met klachten die aan voedselintolerantie te wijten zijn. Doordat ik bepaalde voedingsstoffen niet goed kan verwerken heb ik met problemen als misselijkheid, buikpijn, darmproblemen, vermoeidheid en een vermoedelijke spastische darm gelopen. Het ziekenhuis kon na verschillende onderzoeken niks vinden en een allergoloog kon ook geen wijsheid bieden. Toevallig kwam ik via mijn nicht in aanraking met de artsen van Praktijk Biologische Geneeskunde die op basis van verschillende tests een dieet voorschrijven waar mensen met voornamelijk darmproblemen een hoop baat bij zouden hebben.

Voordat het feest losbarst wordt er in een intake bepaald wat de voornaamste klachten zijn en door welke zaken dat kan worden beïnvloed. Op basis hiervan worden al bepaalde richtlijnen meegegeven om vast te wennen aan de nieuwe levensstijl en te bekijken of deze aanpassingen in het eetpatroon de vruchten afwerpen. Na deze ‘wen’-periode is het tijd voor het echte werk. In mijn geval ging ik drie weken strikt op dieet en was grofweg alleen kipfilet, rijst en beperkt groenten toegestaan. De variatie was minimaal en het is even doorbijten zonder suikers, want dat betekend ook geen fruit, ‘nepsuikers’ en alcohol. Ook varkensvlees, vele groenten, koolzuur en rundvlees zijn uit den boze. In deze weken vallen de meeste cliënten echt af omdat ze ineens geen zaken meer binnen krijgen die het lichaam niet kan verwerken. In mijn geval wordt het afvallen op dit moment ingezet en vliegen de kilo’s er vanaf. In drie maanden ben ik 11 kilo lichter, gelukkig blijft dit later stabiel en heb ik eindelijk grip op mijn gewicht.

Na deze strenge weken wordt er met regelmaat gekeken naar de klachten en ontwikkeling om te bepalen of bepaalde voedingsmiddelen weer kunnen worden geprobeerd. Op deze manier wordt het lichaam langzaamaan getest en kan het wennen aan de voeding die het binnen krijgt. Na enkele weken begin ik er al handig in te worden op recepten te verzinnen en boodschappen te doen. Een goede tip is om in de supermarkt bij de goedkopere merken te kijken omdat daar meestal weinig middelen zijn toegevoegd aan pakjes en zakjes die het koken iets makkelijker maken. Wanneer dingen als verhitte tomaat en appel, verschillende groenten, fruit, schapenkaas of geitenkaas en beperkt rundvlees worden toegevoegd is het tijd om de weekmenu’s aan te passen en nieuwe recepten uit te proberen. Door het dieet worden we gedwongen puur en simpel te koken waardoor we heerlijke pastasauzen, kaashapjes in bladerdeeg en risotto in elkaar draaien alsof we nooit anders hebben gedaan.

Uiteraard zijn er ook voldoende frustraties, baaldagen en smokkelmomenten. Onderweg eten blijft lastig, wanneer ik bij andere mensen ga eten moet ik eigenlijk al een recept sturen omdat er anders geen rekening met me te houden is en zoetigheid is heel lastig dieetvriendelijk te vinden. Fruit mag ik weer beperkt, maar bijvoorbeeld chocola en gebak zijn een crime.

Danitsja Koster

Geplaatst op ADHDer.nl[:]

[:nl]ADHDer.nl: Dieet zonder gist, suiker en koemelk: Week 3[:]

[:nl]Geplaatst op 25 april 2012

ADHD_Dieet_zonder_gist_koemelk_suiker_melk_glasDe derde week van het dieet ging me aardig af. Op een enorme behoefte aan zoetigheid na dan, ik ben heel even gezwicht voor een stuk chocola wat net (niet) in het dieet past. Op zich niet zo heel gek na drie weken geen suiker, zelfs voor iemand die normaal helemaal niet gek is op zoetigheid. Dat buiten beschouwing latende gaat het zeer goed en ben ik al drie kilo kwijt. Ik weeg nu minder dan ik in jaren heb gewogen! Ook een hele prestatie.

Het verzinnen van gerechten gaat me steeds makkelijker af. We hebben sojasaus in huis die ik mag hebben die ik als basis voor roerbakschotels met rijst of noedels gebruik. Voor pasta kan ik een pakje tomatenpurree van de Euroshopper gebruiken en er een lading groene kruiden ingooien. Gekookte groenten als sperziebonen, doperwten en wortels gaan prima samen met gebakken aardappels en een stukje kip of rundvlees. Ook sushi, wraps met gehakt of kip en saus zonder toegevoegde suikers en een ovenschotel met aardappel en groenten kan prima. Met goed etiketten lezen en alle gerechten vers maken zijn we een heel eind.

Op dit moment ben ik vooral benieuwd wat er uit de bloedtest gaat komen. Ik merk al wel dat door het weglaten van gist en koemelk een hoop klachten zijn verminderd. Buiten dat ik voor het eerst in jaren weer wat afval heb ik vele malen minder last van buik- en darmklachten. Ook de hoofdpijn is grotendeels verdwenen. Het enige waar ik nog tegenaan loop zijn vermoeidheid, een onzuivere huid en eczeem. Hopelijk gaat dat ook snel verbeteren, tot nu toe is het in elk geval nog de moeite waard!

Danitsja Koster

Geplaatst op ADHDer.nl[:]

[:nl]ADHDer.nl: Dieet zonder gist, suiker en koemelk: Week 2[:]

[:nl]

Geplaatst op 13 april 2012

ADHD_Dieet_zonder_gist_koemelk_suiker_suiker_lepelDe tweede week van het dieet gaat nog redelijk goed. Met een beetje smokkelen, geen idee of ik wijn mag en een zwager die koekjes bakt om half 6 helpt niet, gaat het vrij aardig. Ik word er al aardig handig in om te herkennen welke producten ik beter niet meer kan gebruiken. Voor het ontbijt en de lunch ben ik gelukkig met crackers, roggebrood, houmous en sporadisch geitenkaas. Het diner blijft alleen nog een uitdaging. Want buiten gist, suiker en koemelk (wat bijna overal in zit) mag ik bijvoorbeeld ook geen citruvruchten, varkensvlees en koolzuur. Koken met pakjes en zakjes is verleden tijd, een drankje doen ‘s avonds een enorme uitdaging.

Vorige week was ik al 1 kilo kwijt en die is er nog steeds af. Helaas is het daarbij gebleven dus dat motiveert niet enorm om me strikt aan het dieet te blijven houden. Ondanks alles valt het me nog mee. Melkproducten mis ik niet zozeer en buiten het zoeken naar avondmaaltijden gaat het me vrij aardig af. Gelukkig is mijn lieve wederhelft vrij creatief zowel in de supermarkt als in de keuken dus wordt er thuis enorm veel rekening gehouden met de idiote eeteisen die ik momenteel stel. Voor een paar weken is dit best uit te houden!

In afwachting van de resultaten van het specialistische bloedonderzoek ga ik dus gestaag verder met mijn dieet. Een groot voordeel: de buikklachten zijn grotendeels verdwenen! Ik ben de afgelopen twee weken zo goed als niet misselijk geweest, heb amper last van een opgeblazen buik of steken en de daarbij horende wisselende ontlasting. Zelfs de zeer stabiele hoofdpijn begint al weg te trekken! Het enige minpuntje nu nog is dat ik enorm moe ben zonder enige aanleiding, dat zal toch echt de fysieke omschakeling zijn die bij het dieet hoort. Voor nu ben ik heel benieuwd wat er uit het bloedonderzoek gaat komen en welk lastige dieet er daarna op me staat te wachten.

Danitsja Koster

Geplaatst op ADHDer.nl

[:]

[:nl]ADHDer.nl: Dieet zonder gist, suiker en koemelk: Week 1[:]

[:nl]Geplaatst op 5 april 2012

ADHD_Dieet_zonder_gist_koemelk_suiker_medicatie_voedselDe eerste keer dat ik me goed realiseerde dat ik klachten heb is alweer tien jaar geleden. Uiteraard was ik op excursie in het buitenland met school toen het mis ging. Mevrouw bestelde lekkere lasagne onder het mom ‘we zijn nu toch in Italië dus laten we ervan genieten’ en ik kon rennen naar de wc. Niet heel praktisch tijdens een stedentripje.

Een paar dagen later aten we toevallig bij hetzelfde tentje en bestelde ik uit nieuwsgierigheid exact hetzelfde gerecht, maar dan zonder kaas er bovenop. Wonder boven wonder ging dat vrij goed. Eigenlijk niet heel gek aangezien mijn vader allergisch is voor kaas en allergieën vaak genetisch worden doorgegeven.

Waarschijnlijk had ik voor dit incident al klachten, maar heb ik dat nooit echt opgemerkt. In de jaren erna raakte ik gewend aan buikpijn, moeite met naar de wc gaan of juist moeten rennen, vermoeidheid, hoofdpijn, eczeem en noem het maar op. Verschillende keren ben ik naar de huisarts geweest wat niks uithaalde. Ik ben bij de maag-, lever-, darmarts geweest om me te laten onderzoeken (geen pretje), bij een traditionele Chinese genezer, een psycholoog wegens een aanstaande burn-out, een allergoloog en een hypnotherapeut om rust te vinden. Achteraf lijken alle klachten met elkaar samen te hangen door een vermoedelijke voedselintolerantie.

Afgelopen weekend ben ik op aanraden van mijn nicht bij een biologische arts in Arnhem geweest. Zij heeft jarenlang met bijna dezelfde klachten als ik gelopen en voelt zich na een strikt dieet en de overduidelijke uitslagen van een bloedtest eindelijk stukken beter. Aangezien ik nergens verder kom en de klachten zoveel overeenkomen (toch familie) waag ik het er ook op. Vanaf deze week geen gist, suiker, koemelk, paprika, koolzuur, varkensvlees en citrusvruchten voor mij. Gebaseerd op mijn klachten lijken dit de oorzaken te kunnen zijn. Aan de hand van een bloedtest zal duidelijk worden welke intoleranties ik heb en welke ingrediënten ik niet meer kan eten zonder daarna de rekening te moeten betalen. Heftig, maar het lijkt me zo de moeite waard!

De weg vinden in de supermarkt met zulke restricties is best een uitdaging. Op internet zijn helaas weinig menu’s of ideeën voor producten te vinden die in een dergelijk dieet passen. Daarnaast zijn de dranken beperkt tot water, koffie en thee uiteraard zonder suiker en melk. Eventueel kan rijstmelk worden gebruikt als vervanging van gewone melk. Hierbij wat dingen waar ik na de eerste zoektocht achter ben:

Voor het ontbijt eet ik rijstwafels met kalkoenfilet zonder enige toevoegingen. Let op de etiketten, in bijna elk soort vleeswaren is varkensvlees, suiker of citroenzuur toegevoegd. Tussendoor eet ik knackebrod van huismerk AH met pompoenpitten en hummus, dat is een heerlijke combinatie al had ik dat zelf niet verwacht! Ik heb ook Matzes en paardenrookvlees (minder toevoegingen dan runderrookvlees) en geitenkaas wat twee keer in de week mag. Als lunch heb ik wederom knackebrod en Matzes, daarnaast heb ik ook roggebrood van AH huismerk met hetzelfde beleg als de tussendoortjes. Voor het diner kan pasta met gehakt of vis, roerbakgroenten en Euroshopper tomatenpuree met wat kruiden. Ook risotto, zilvervliesrijst, couscous of aardappels passen in het dieet. Rundvlees, kip, kalkoen, lam en vis mogen dus daar zijn verschillende gerechten mee te verzinnen die we de komende tijd gaan uitproberen.

Voor een eerste week gaat het naar mijn idee goed. Ik heb de kracht om verschillende lekkere dingen die me worden aangeboden af te slaan en het vijf keer per dag eten om mijn suikerspiegel op peil te houden bevalt me zeer goed. Het is even een uitdaging, maar avondeten koken met pure ingrediënten is ook wel heel erg leuk. Lichamelijk merk ik na vier dagen nog weinig verschil. Ik werd al gewaarschuwd dat ik me de eerste periode slechter kan voelen voordat ik baat ga hebben bij het dieet. Ik heb het idee dat de hoofdpijn en buikklachten afnemen, maar ik ben wel erg moe. Hopelijk gaat het volgende week weer een stukje beter en zijn de eerste kilo’s eraf, een mooi bijkomend voordeel van werken aan de gezondheid!

Danitsja Koster

Geplaatst op ADHDer.nl[:]

[:nl]NostalgieNet: Dierenasiel[:]

[:nl]Geplaatst op 21 juli 2011

Elke zomer komen er berichten naar buiten dat katten onbeheerd zijn achtergelaten, honden aan bomen zijn vastgebonden en de dierenasiels overstromen met afgedankte huisdieren in alle soorten en maten. Als kind trok ik dit me al erg aan. Ik ben een grote dierenliefhebber en hou van alle dieren, voor een hagedis of rat draai ik mijn hand niet om. Dierenliefde is in mijn ogen niet beperkt tot de koude dagen waarin poes Minoes of hond Rakker warmte en geborgenheid biedt. Een dier is een verantwoording voor vele jaren waar goed voor gezorgd moet worden. Gelukkig denken veel mensen hier hetzelfde over.

De Dierenbescherming zet zich elk jaar, samen met talloze asielen en dierenorganisaties, vol overgave in voor de bescherming van allerlei soorten dieren. De ‘s Gravenhaagsche Vereeniging tot Bescherming van Dieren werd in 1864 opgericht om de leefomstandigheden van onder andere paarden en trekhonden te verbeteren. In 1875 werd het mishandelen van honden en katten voor de wet strafbaar en in 1877 besloten verschillende lokale organisaties samen te gaan tot de Nederlandsche Vereeniging tot Bescherming van Dieren. Sinds die tijd is er een hoop bereikt om het leven van huisdieren, wilde dieren en bedreigde dieren te beschermen. Dierenmishandeling, opvang en de leefomstandigheden van vee staan ineens op de politieke agenda. Deze strijd is tot op de dag van vandaag nodig, dierproeven en legbatterijen zijn pas sinds dit jaar in de EU verboden.

Gelukkig is er onder andere door de asielen, de Dierenbescherming, de Partij voor de Dieren en talloze andere organisaties veel meer aandacht voor het dierenwelzijn en de verantwoordelijkheid die de mens daarvoor heeft. Door scholing, goede opvang, regulering en een veranderende samenleving krijgen dieren langzaam maar zeker steeds meer kans op een goed leven. De dierenasielen zitten nog steeds vol, maar gelukkig zijn de redenen voor opvang vaak minder schrijnend dan wordt gedacht en worden veel dieren in een goed huis geplaatst. Nu ik zelf zit te denken om mijn langverwachte dierentuin thuis te gaan beginnen denk ik allereerst aan het asiel. Op hun website zijn vele lieve honden, katten, konijnen en andere dieren te vinden die een baasje zoeken. Het is heel verleidelijk om ze allemaal mee te nemen want ze zijn allemaal zo lief! Gelukkig ben ik verstandig genoeg om in huis te nemen waar ik voor kan zorgen. Hopelijk denkt u daar ook aan wanneer u op zoek gaat naar een huisdier en spiek even binnen bij het asiel. Voor u het weet bent u verliefd op een ‘afgedankt’ maatje wat een nieuw thuis verdient.

Danitsja Koster – redacteur

Geplaatst op NostalgieNet weblog[:]

[:nl]NostalgieNet: Oud & Nieuw[:]

[:nl]Geplaatst op 30 december 2010

December is bij uitstek de maand om terug te kijken. Een optelsom van het afgelopen jaar komt vaak al aan het kerstdiner voorbij. De goede voornemens worden weer gemaakt, of bewust afgezworen omdat de voornemens van afgelopen jaar nog niet zijn ingelost.

Bij Oud & Nieuw denk ik terug het vieren van de laatste avond van het jaar bij mijn ouders thuis. Mijn zusjes en ik mochten langer opblijven, maar terwijl het feest beneden door ging werden we toch echt rond negen uur op bed gelegd. Slapen was er niet bij, want er was veel te veel rumoer! Vuurwerk dat werd afgestoken, geanimeerde gesprekken in de woonkamer en de spanning van het aftellen naar twaalf uur.

Rond half twaalf mochten we dan toch weer naar beneden. Met toegeknepen oogjes en nog half in pyjama zaten we tussen de grote mensen, wachtend op de aftellende klok. Onder het genot van oliebollen en kinderchampagne namen we met elkaar door hoe het jaar was verlopen en wat we verwachtten van het komende jaar. Telkens keken we naar de klok op televisie, wat het al bijna zover? Met het glas in de hand proostten we op het nieuwe jaar.

Vervolgens gingen de jassen aan. Voorzichtig naar buiten, de kou in. Speciaal voor de kinderen waren er sterretjes, maar het prachtige siervuurwerk in de lucht greep onze aandacht nog meer. Een waar festijn aan kleuren speelde zich af in de zwarte avondlucht. Als we lief waren mochten we zelfs een slokje echte champagne proeven, het feest kon niet meer stuk! We kijken nu alweer uit naar de oliebollen, champagne en het vuurwerk in de buurt. Het blijft een magische avond.

Danitsja Koster, redacteur

Geplaatst op NostalgieNet weblog[:]