Schrijfopdracht de reis van een bankbiljet

Sinds een tijdje ben ik bezig met een schrijfcursus om zo de eerste stappen te zetten om een heus boek te schrijven. Uiteraard moet ik voor deze cursus schrijfopdrachten maken, graag neem ik jullie mee in mijn ontwikkeling naar boekenschrijver door deze opdrachten te delen. Als je feedback hebt op de stukken hoor ik het natuurlijk heel graag.

Het is een drukke ochtend in de nieuwste koffiezaak in de stad. Mike probeert de bestellingen zo snel als mogelijk af te handelen terwijl zijn collega’s zich in het zweet werken achter de koffiemachines. Over twintig minuten gaat de intercity naar Amsterdam op het station om de hoek en zal de ochtenddrukte afnemen, maar nu lijkt het alsof er gratis koffie wordt geschonken zo druk is het. Het lovende artikel van een lokale foodblogger wat afgelopen weekend viral ging heeft hier vast en zeker mee te maken.

“Goedemorgen, wat kan ik voor je doen?” vraagt Mike vriendelijk aan een mooie jongedame die zich overduidelijk niet op haar gemak voelt in de drukte. Wat gehaast en onzeker geeft ze haar bestelling door. “Goedemorgen, ik wil graag een flat white. Hebben jullie sojamelk? Of amandelmelk of zo iets? In elk geval geen koemelk want daar kan ik niet tegen.” Zegt ze onvast. “We hebben sojamelk en amandelmelk, beide smaken zijn heerlijk in een flat white.” zegt Mike rustig. “Doe maar amandel dan, waarom ook niet. En heb je ook honing of honingsiroop of is dat dan weer een speciale koffie?” Ze scant het bord terwijl de rij die wacht voor hun al bestelde koffie langzaamaan wat rustiger wordt. “Een flat white met amandelmelk en honing is een prima bestelling, anders nog iets?” De jongedame wil verder niks en rekent af met een briefje van twintig. Mike haalt het briefje door de gelddetector, maar deze weigert. Na een paar pogingen legt Mike het briefje apart, eerst de drukte doorwerken en dan rustig het briefje door de detector halen is vast de oplossing.

Wanneer de ochtendspits in het café is verdwenen haalt Mike het briefje nogmaals door de detector, maar deze blijft het briefje afkeuren. Hij vist een controlestift uit de kassa om te kijken of die uitsluitsel geeft. Met zweterige handpalmen haalt hij de stift over het biljet en het briefje lijkt niet echt. Nu begint hij zich zorgen te maken, het is zijn verantwoordelijkheid om vals geld op tijd te signaleren en in de drukte heeft hij dat niet gedaan. “Ron, kan je even komen?” roept Mike naar achteren. Eigenaar en bedrijfsleider Ron komt naar de kassa. “Wat is er jongen? Heb je de drukte overleefd?” Mike legt de situatie uit en vraagt Ron om hulp. “Wat kunnen we doen, moeten we naar de politie?” vraagt Mike nerveus. “Ja, dit moeten we melden. Ik neem wel even contact op met de politie om dit te regelen. Maak je niet druk, dit kan gebeuren.” zegt Ron geruststellend. Hij pakt het briefje en loopt richting de deur. “Jongens, ik ben even langs de politie. Ze zitten om te hoek dus hopelijk ben ik zo terug. Als er wat is, bel me!” Ron loopt de deur uit en laat Mike met zijn collega’s achter om de zaak te bemannen.

Op het politiebureau het is rustig. Na een korte wachttijd wordt Ron opgehaald door een agent om aangifte te doen. “Goedemorgen meneer, goed dat u naar het bureau bent gekomen. We nemen even kort door wat uw plichten zijn en wat u van het onderzoek kan verwachten. Heeft u het bewuste briefje meegenomen zodat we het kunnen controleren?” vraagt de agent. Ron heeft het briefje mee en moet deze inleveren voor verder onderzoek. Nadat alle details zijn doorgenomen en het briefje in een plastic zakje is gedaan zit het erop. “Wanneer kan ik verdere informatie over het onderzoek verwachten?” vraagt Ron aan de agent. “We laten u hopelijk vandaag of morgen weten of het briefje inderdaad vals is, dat is vaak redelijk snel te achterhalen. Verder is het afwachten tot we iets op het spoor zijn en of we in de mogelijkheid zijn om u verdere details te laten weten. We zullen deze week contact opnemen om de opnames van beveiligingscamera’s na te lopen.” legt de agent uit. Niet veel wijzer loopt Ron weer terug naar het café.

De volgende dag belt er een agent om te melden dat het briefje inderdaad vals was en er hopelijk die middag een agent langs komt om de opname van de beveiligingscamera’s in te nemen. De agent komt dezelfde middag samen met een collega voor de beelden, daarna blijft het stil. Na een paar dagen loopt Ron langs het politiebureau om te vragen of er nieuws is. De agent aan de receptie kan hem niet helpen, maar een agent die toevallig langs loopt weet meer van het onderzoek. “Helaas mag ik niet al te veel loslaten, maar de vrouw die bij jullie in het café is geweest heeft er niks mee te maken. Ze heeft wat via Marktplaats verkocht en is toen in het bezit gekomen van het briefje, dus dat zijn we nu aan het onderzoeken. Er zijn vermoedens van een bende, dus dit zou best nog een staartje kunnen krijgen.” Ron is verbaasd dat één lullig briefje van twintig euro zoveel teweeg brengt.

Hij loopt naar het café waar de ochtenddrukte bijna achter de rug is. Mike werkt ook vandaag en werkt zich duidelijk in het zweet om alle bestellingen snel op te nemen. In alle drukte herkent Mike een klant van een tijdje terug. “Goedemorgen, sorry voor al het gedoe met de twintig euro.” zegt de vrouw schuldbewust. “Ik wist er echt niks van.” Mike knikt. “Dat weten we.” Mike wenkt Ron om haar aan hem voor te stellen. “Ron, dit is de dame van de twintig euro.”  Ron stelt zich hartelijk aan haar voor. “Ik wil jullie graag die twintig euro alsnog geven, ik voel me zo schuldig!” zegt ze terwijl Ron haar naar een tafeltje brengt. “Doe niet zo gek, dat is het risico van ons vak en de politie zit er nu bovenop. Ik vind het veel erger dat ze een bende vermoeden die jij over de vloer heb gehad!” zegt Ron bezorgd. De vrouw glimlacht vaag en gaat zitten. Mike brengt haar een flat white met amandelmelk en honing op kosten van de zaak en een dubbele espresso voor Ron. De drukte voor de intercity naar Amsterdam is achter de rug en Mike gaat bij de twee aan het tafeltje zitten. “Vertel eens wat meer over de persoon die je over de vloer hebt gehad van Marktplaats, want dit is wel een heel bizar verhaal.” zegt Mike tegen de dame. Ze neemt een slokje van haar koffie en steekt van wal. “Eigenlijk begon het al als een bizar verhaal.”